BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//TUMAC - ECPv5.1.2//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:TUMAC
X-ORIGINAL-URL:https://tumac.org
X-WR-CALDESC:Events for TUMAC
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Istanbul
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0300
TZOFFSETTO:+0300
TZNAME:+03
DTSTART:20190101T000000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Istanbul:20191228T160000
DTEND;TZID=Europe/Istanbul:20191228T180000
DTSTAMP:20260420T063415
CREATED:20191224T114024Z
LAST-MODIFIED:20191228T112537Z
UID:2352-1577548800-1577556000@tumac.org
SUMMARY:TUMAC BSE No.8: "2000 Sonrası Klasik Kemençe Taksim İcralarında Yeni Yönelimler" - Dr. Aslıhan Özel
DESCRIPTION:Türk Müziği Akademik Çevresi Bilim-Sanat Etkinlikleri\, Yıldız Teknik Üniversitesi Sanat ve Tasarım Fakültesi Müzik ve Sahne Sanatları Bölümü Öğretim Üyesi Dr. Aslıhan Özel’in “2000 Sonrası Klasik Kemençe Taksim İcralarında Yeni Yönelimler” başlıklı sunumuyla devam ediyor. Etkinliğin devamında Dr. Aslıhan Özel tarafından klasik kemençe resitali de icra edilecek. Halka açık ve ücretsiz olan etkinlik\, 28 Aralık 2019 Cumartesi günü saat 16:00’da Türkiye Tarihi Evleri Koruma Derneği TÜRKEV’in katkılarıyla\, İstanbul Cankurtaran’da bulunan Dede Efendi Evi’nde gerçekleşecek. \nSUNUM HAKKINDA\nTürk makam müziğinin incesaz topluluklarında onsekizinci yüzyıldan itibaren yerini almış olan klasik kemençe\, tınısı ve icra şekilleri bakımından son bir asırda bilgi verebilecek nitelikte ses kayıtlarına sahip olmuştur. Ses kayıt teknolojisinin ilk örnekleri\, yirminci yüzyıl başlarında İstanbul’da fonograf ve kovanlarla kendini göstermiş\, kovanlara yapılan kemençe taksim kayıtları Kemençeci Vasilaki (1845-1907) tarafından gerçekleştirilmiştir. Ardından gelen gramofon ve taş plak dönemi ile Tanbûrî Cemil Bey’in (1871-1916) tanbur\, kemençe\, lavta\, viyolonsel ve yaylı tanburla yaptığı taksim ve eser icraları\, saz müziğinin gelişmesi yolunda değer taşıyan önemli kayıtlar olarak tarihe geçmiştir. Makara bant\, plak ve kaset dönemlerinde ise isimlerini çeşitli albümlerde\, radyo ve televizyon programlarında duyurmuş daha fazla kemençe icracısı olduğu gözlemlenmiştir. Bu kayıtlarda yer alan geleneksel taksim formu da tarihsel süreçte giderek değişmeye ve uzun süreli taksimlere dönüşmeye başlamıştır. Kemençe artık tanbur ve ney ikilisine katılmış üçüncü bir önemli üye olarak\, beraber taksim yapma anlayışının temsilcilerinden olmuştur. Zamanımıza yaklaşıldıkça dijital ortamlarda “compact disc”lere yapılan kaliteli ses kayıtları ile\, kemençe icracılarında ve üretilen albümlerde hızlı bir artış yaşanmıştır. \nYirminci yüzyılın sonlarına doğru Türk çalgı icralarında görülen yeni arayışlar\, varolanın dışına çıkma ve farklılık gösterme çabaları\, zamanla müzik endüstrisinin üretimlerinde kendisini göstermiştir. Bu arayışlar çerçevesinde çeşitli müzik türlerine katkıda bulunan klasik kemençe icraları da\, taksimlerinde etkileşimler ve değişimler geçirmiştir. Bu çalışma ile son 20 yılın albümlerinde yer alan klasik kemençe taksimleri incelenmiştir. Tespit edilen kişisel albüm sahibi yedi kemençe sanatçısının yayınlanan son albümlerinin analizi ile\, taksimler genel ve ayrıntılı olmak üzere iki kategoride incelenmiştir. Genel incelemede; eşlik çalgılar\, makam kullanılışı\, varyasyonlar\, tablo içerisinde süreleriyle gösterilmiştir. Ayrıntılı incelemede ise; klasik kemençe üslubunun taksimlere yansıyan en belirgin süslemeleri\, dizi niteliğindeki ezgi yapıları ve çift ses kullanımı ele alınmıştır. Böylelikle\, klasik kemençe taksimlerinin nasıl değiştiği ve gözlemlenen veriler ışığında geleceğe dair icra yorumlarının nasıl değişebileceği yönünde fikir verici özelliklerin tespiti\, bu çalışmanın konusu olmuştur. \n  \nKLASİK KEMENÇE RESİTALİ \nEserler \n\nSûzidil Peşrev – Tanbûrî Ali Efendi\nSûzidil Saz Semâîsi – Sedat Öztoprak – Fahri Kopuz\nBûselik Peşrev – Kemençeci Nikolaki\nArazbar Bûselik Saz Semâîsi – Refik Fersan\nSultâniyegâh Peşrev – Refik Fersan\nSultâniyegâh Saz Semâîsi – Kânûnî Hacı Arif Bey\nFerahfezâ Saz Semâîsi – Tanbûrî Cemil Bey\nFerahfezâ Mevlevî Âyin-i Şerîfi 4. Selâm – Hammâmîzâde İsmail Dede Efendi\nFerahfezâ Son Peşrev – Tanbûrî Zeki Mehmed Ağa\nFerahfezâ Son Yürük Semâî\nKürdîlihicazkâr Peşrev – Tanbûrî Cemil Bey\nHicazkâr Saz Semâîsi – Kemal Niyazi Seyhun\nNihavend Saz Semâîsi – Mesud Cemil Bey\nNikriz Saz Semâîsi – Refik Fersan\n\n  \nDr. Öğr.Üyesi Aslıhan Eruzun Özel \n1973 İstanbul doğumludur. 1984 – 1994 yılları arasında İTÜ Türk Mûsikîsi Devlet Konservatuarı’nda almış olduğu müzik eğitiminin ardından\, İTÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü’nde 1997 yılında yüksek lisans ve 2006 yılında sanatta yeterlik çalışmalarını tamamlamıştır. 2000 yılında YTÜ Sanat ve Tasarım Fakültesi’nde akademisyenliğe başlayan Özel\, halen aynı kurumda eğitim – öğretim görevini devam ettirmektedir. 1984’ten bu yana kemençe sanatçısı İhsan Özgen’in talebesidir. \n  \nFacebook etkinlik sayfası için tıklayınız. \n  \nAfiş Tasarımı: Orçun Güneşer \n
URL:https://tumac.org/etkinlik/tumac-bse-no-8-2000-sonrasi-klasik-kemence-icralarinda-yeni-yonelimler-dr-aslihan-ozel/
LOCATION:Dede Efendi Evi\, Ahırkapı Sokak No:17 Cankurtaran Sultanahmet\, İstanbul\, 34122\, Türkiye
CATEGORIES:TUMAC BSE
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://tumac.org/wp-content/uploads/2019/12/tumac_no8_169.jpg
END:VEVENT
END:VCALENDAR